Przyczyna
ukazuje się z czystej przestrzeni
jako
skutek – krąg poznania.
Wieczna
możliwość, niezłożoność
i
osobowość rozumiane są jako Ojciec, Matka i Syn.
Kojarzenie
zobowiązania z treścią
i
pojawiająca się w tym litość są niedwoiste.
Słowności
przestrzega się nieodmiennie.
Rozmyśla
się w sposób pełny, bez przyczyn i okoliczności,
o
wszystkich bez wyjątku kręgach i gestach.
Nie
potrzeba usilnego działania.
Działa się na podobieństwo statku płynącego po morzu,
rozpoznając
bycie jako bycie.
Niczego
się nie powstrzymuje, ale umożliwia się
wszelkie
działania i działalności.
Własność
osiągająca skutek
zajmuje
nadprzyrodzone miejsce poznania.
Poniżej,
wznioślejsze od tego podobieństwo
jest
wznioślejsze przez siłę spojrzenia, działania i rozmyślania.
Nie
polega się na usilnym zbieraniu przyczyn i okoliczności,
płynie
się odruchowo jak łódź po wielkim morzu.
Jest
się obdarzonym nieusilną możliwością i przestrzenią poznania.
Była to część dziesiąta.
།།ཤིན་ཏུ་དོན་ལྡན་ཀུན་རྫོགས་ཐེག་ནི།
།རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ཆེན་ནས།
།འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ཤར།
།ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས།
།བདག་ཉིད་ཡབ་ཡུམ་སྲས་བཅས་རྟོགས།
།དམ་ཚིག་ཡུལ་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌།
།དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་གཉིས་མེད།
།བོན་ཉིད་ཐ་མི་དད་པར་བསྲུང༌།
།དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱག་རྒྱ་མ་ལུས་ཀུན།
།རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཡིན་རྫོགས་ཚུལ་བསྒོམ།
།འབད་རྩོལ་དག་གིས་སྒྲུབ་མི་དགོས།
།ཡིན་པ་ཡིན་པར་ངོ་ཤེས་ན།
།མཚོ་ལ་གཟེངས་འགྲོའི་ ་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ།
།སྤྱོད་པ་བྱེད་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་ཀུན།
།གང་ཡང་མ་འགག་ལྷུན་ལ་རྫོགས།
།འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི།
།ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པའི་ས་ཆེན་ནོན།
།འོག་མ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ཚུལ།
།ལྟ་སྤྱོད་བསྒྲུབ་པའི་རྩལ་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས།
།འབད་རྩོལ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ལ་རག་མ་ལུས།
།རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་གྲུ་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ།
།རྩོལ་མེད་ལྷན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་དང་ལྡན།
།སྐབས་བཅུ་པའོ།།