Koło świata nie jest kołem jak u wozu, żeby można je było złamać. Koło świata przypomina bardziej trąbę powietrzną albo wir na morzu. Tego koła nie da się złamać. To jest ruch. A ruch możesz spowolnić albo przerwać (powstrzymać) albo cofnąć (jeśli możliwe). Teraz pomyśl, jak ciężko jest zatrzymać pędzącą maszynę. Trzeba mieć do tego naprawdę mocne hamulce. Na początku koło kręci się powoli i łatwo je zatrzymać, ale gdy się rozpędzi, jest to coraz trudniejsze. Wikłasz się w różne sprawy światowe, w szybko pędzącą maszynę, ale nie masz odpowiednich narzędzi, aby ją zahamować. To wielka maszyna, bo złożona z wielu części. Jest szybko pędząca, bo oddaliła się od źródła (nieruchomego). Jak ty sam chcesz zatrzymać coś tak wielkiego i tak szybkiego? Jest na to sposób. Przyłączyć się do tych, którzy służą za hamulec maszyny. Ale w jaki sposób są oni zdolni ją hamować? Własną postawą. Wyhamowują siebie. Gdy sami są zahamowani, opanowani, maszyna ich nie porywa i służą za hamulec. Jednak wystarczyłoby, żeby weszli na biegi maszyny, włączyli się w jej tok, a zostaliby rozerwani na strzępy i nic by nie było z ich hamulca. Nie włączaj się w sprawy innych, nie odchodź daleko od źródła, ale przejdź do obszaru, gdzie obraz to próżność, i tak samo wrażenie, przeczucie, odruch i osąd to próżność. Nazwa to próżność, a ty widzisz ją jako rzeczywistość. W jaki sposób chcesz uwolnić innych, jeśli trzymasz się pustej nazwy? Znajdź to co czyste, jasne dla duszy.
Przełożony klasztoru Tronu Osadzonego na Szczycie Klejnotu,
Drogi Tenpa Jungdrung (zdjęcie Takahiko Mori)
